|
 |
|
| |
Saksofon tenorowy
Ciekawe artykuły: kredyt konsolidacyjny | projekty domów jednorodzinnych |
Kotły grzewcze
Innym sposobem w jaki ambitni wykonawcy próbowali wyróżnić się spośród innych muzyków było poszerzenie swoich horyzontów muzycznych. Oczywistą drogą do tego celu mogło być wprowadzenie harmonii, która byłaby bardziej zaawansowana i odkrywcza niż proste akordy jazzu nowoorleańskiego. Tendencji tej przewodził Coleman Hawkins (1904-69), który grał na saksofonie tenorowym. Instrument ten stanowił podstawę składu orkiestr marszowych, jednak ze względu na swoje ciężkie brzmienie nie pasował do lekkiego stylu zespołów nowoorleańskich, wykorzystujących czasem saksofony altowe i sopranowe. Hawkins rozpowszechni! technikę, wykorzystującą łatwość odgrywania na saksofonie tenorowym arpeggiów, czyli niejednoczesnego wykonania kolejnych składników akordu. Dzięki temu jazz został wzbogacony o środek wyrazu. który przez długie lata mógł być twórczo rozwijany. Wprowadzenie saksofonu tenorowego do jazzu może być przykładem zjawiska charakterystycznego dla tej muzyki od początku jej istnienia -sięgania po nowe instrumenty, jeżeli odpowiadały one koncepcji twórczej danego artysty.
Godne uwagi: Minikoparki | Kasyno | Przepisy
|
|
|
|
 |
|
|
